1. Toestand van de samenleving en de wereld

Helaas is dit niets nieuws, onze wereld wordt geconfronteerd met een steeds zorgwekkender ecologische noodsituatie. Dit geeft aanleiding tot een groeiende politieke agitatie die niet altijd even consequent is en vaker de kant kiest van een vluchtige veiligheidsconstructie dan van een blijvende solidariteit. Wat vooral gered lijkt te worden is een neoliberaal model en de mogelijkheden die het biedt tot speculatie, ook al leidt het tot diepe sociale ongelijkheden en buitensporige exploitatie van de grond. De burgers worden uitgenodigd zich in dienst te stellen van dit model in plaats van de tijd te nemen om eruit te stappen, ook al gaan de aspiraties in de laatste richting. Deze spanning tussen persoonlijke aspiraties en de verplichting zijn tijd te verkopen voor zinloos werk geeft aanleiding tot "burn-outs": de menselijke energie, uitgebuit zoals die van de planeet, verhindert de mens te handelen om zich te verdedigen, om een overgangstijd in te voeren.

  1. Economische en sociale belemmeringen

Ons sociaal-politiek systeem is tegelijkertijd bijzonder attent voor onze situatie (sociale zekerheid, recht op werkloosheid, kinderbijslag,...) en meer en meer bevangen door de sirenen van de consumptie als ultiem economisch steunpunt. Onze leiders, die tevens onze vertegenwoordigers zijn, worden in deze vertegenwoordiging regelmatig door druk van buitenaf op de proef gesteld en dit brengt onze solidariteit in moeilijkheden. Het kapitalistische model sluit de impulsen van de overgang in wanneer zij op het punt staan te slagen. Ons representatief systeem maakt niet de burgerparticipatie mogelijk die nodig is voor ieders verantwoordelijkheidsgevoel. De burgers nemen hun toevlucht tot hun consumptiegewoonten, laten hun verbeeldingskracht varen en laten zich de overgang ontnemen door speculatieve stromen.

  1. De noodzakelijke transformatie

Devant ces difficultés, que signifie « transition » ? C’est l’aménagement d’un passage entre une situation et une autre. C’est un temps qui permet de se délier de l’existant pour faire naître du nouveau, pour utiliser les ressources autrement, repenser les échanges. C’est un temps flottant durant lequel on accepte de ne pas savoir précisément vers où il mène. Un tel temps, pour faire sauter les verrous, doit disposer d’un espace, d’un territoire qui puisse s’étendre socio-économiquement, où les personnes qui y vivent auront le sentiment d’agir, la faculté de penser ce qui s’y passe et de forger des nouveaux outils d’échanges socio-économiques. Le territoire est sans doute la condition pour accepter le temps flottant. Le territoire apporte les signes de la transformation en cours et encourage à prendre un temps de plus. Un territoire permet également de penser de nouveaux récits et ouvrir les imaginaires.

  1. Naturia

Naturia is een transformeerbaar gebied. Op basis van de ideeën van de permacultuur en een coöperatieve structuur willen we een overgangsproces met concrete ondersteuning starten op een ruimte die bestaat uit vijvers, vegetatie, paden en een heuvel. Planten, dieren en mensen leven er. Wij willen dit leven en de onderlinge afhankelijkheden die erin verweven zijn onder de aandacht brengen, ze intensiveren om ons te verbinden met andere initiatieven van dezelfde aard en ze onder de aandacht brengen om te inspireren tot meer participatief beleid.

NL